 De white papers, artikelen, essays en rapporten uit 2009. Al deze items bieden U een nieuwe kijk op het betreffende item, soms traditioneel, soms modern, soms provocerend.... Klik op het item en neem er kennis van.
|
|
Document Interoperability. Open Document Format and Office Open XML |
|
|
|
|
5 augustus 2009 Het Fraunhofer Instituut publiceerde in juli een 'white paper' waarin op een zeer gedegen manier een onderzoek werd ingesteld naar de interoperabilitet van de veel bediscussieerde XML-bestandsformaten, uiteraard met name het Open Document (ODF)-bestandsformaat en het OOXML-formaat. De conclusie van het rapport is veelzeggen: 'It may be concluded that many of the functionalities, especially those found in simpler documents, can be translated between the standards, while the translation of other functionalities can prove complex or even impossible. Frequently in individual cases it has to be decided, if the conversion of a document is completely translatable, translatable only to a limited extend or not at all. The individual cases are determined by different constraints. First and foremost translatability depends on the document itself together with its characteristics. In addition the application or tool used for the transformation has also to be considered. In this study statements on translatability and its quality in principle are made. As the rules used for transformation are not standardized however, each application is allowed to use its own specific rules. Under certain circumstances specific rules can neglect certain properties and make specific assumptions which could enhance translatability. In addition, the direction of the transformation has to be considered. In many cases a document can be translated without any major loss from one format to the other. Even so, on a round-trip conversion it cannot be guaranteed that the initial document and the document resulting from the conversion will be identical'. Wij vonden deze studie van dermate grote betekenis dat wij besloten hebbendie hier te moeten publiceren. |
|
Lees meer...
|
|
|
Kennismanagement in virtuele organisaties |
|
|
|
|
28 januari 2009 Deze scriptie onderzoekt hoe kennismanagement als een verbindende factor kan fungeren tussen de leden van een virtuele organisatie. De virtuele organisatie (VO) is een nieuwe organisatievorm die mogelijk is dankzij alsmaar avancerende ontwikkelingen in informatie- en communicatietechnologie. Ze wordt in het leven geroepen als een tijdelijk samenwerkingsverband tussen differente actoren (partners en leden) met uiteenlopende specialismen. De heterogeniteit kan een belemmering zijn voor strategische en operationele engagement tussen leden, mede omdat het tijd kost om vertrouwensrelaties op te bouwen doordat communicatie via virtuele middelen geschiedt. Vereist is daarom een bindmiddel dat een adequaat antwoord biedt op de complexiteiten van een VO. Kennismanagement bevat de potentie om VO-partners te engageren, wanneer het een juiste combinatie is van objectivistische (technocentrische) elementen en subjectivistische (sociocentrische) elementen. Haydar Azhari studeerde in 2008 af met deze bachelorscriptie Documentaire Informatiewetenschap. De scriptie werd zeer hoog gewaardeerd als een zeer fundamentele bijdrage aan de implementatietheorie van kennismanagement binnen virtuele organisaties. Haydar studeerd op dit moment Bedrijfskunde aan de Vrije Universiteit.
|
|
Lees meer...
|
|
|
‘Selectie sharen !’ Digitale archiefselectie als een shared service |
|
|
|
|
28 januari 2009 Digitaal werken, digitaal opslaan, digitaal waarderen, digitaal selecteren. Zomaar een paar termen die in onze huidige informatiemaatschappij niet meer weg te denken zijn. Termen die vanzelfsprekend klinken, maar een wereld aan betekenis met zich mee dragen. Vooral voor de informatiespecialist en archivaris zijn deze termen van groot belang. Van traditionele papieren stukken en bescheiden is geen sprake meer. De tastbaarheid van papier heeft plaatsgemaakt voor het ongrijpbare en vluchtige van digitale informatie. Hoe zorg je als informatiespecialist en archivaris dat ook deze informatie tijdig gewaardeerd, geselecteerd en duurzaam bewaard blijft voor het nageslacht? Een uitdaging die al geruime tijd aan de horizon heeft gespeeld en waar nu geen weg meer voor terug is. In deze tijd moeten alle mogelijkheden gegrepen worden om digitale informatie en alles wat daarbij komt kijken, zowel voor het heden als de toekomst, beschikbaar te maken en te houden. In mijn dagelijkse praktijk bij de rijksoverheid zie ik ontwikkelingen richting het samen oppakken van bijvoorbeeld archiefachterstanden. Men denkt hierbij met name aan een organisatievorm (shared service center) waarbij de samenwerkende partijen hun capaciteiten en kennis op dit gebied bundelen om tot een resultaat te komen.De afgelopen decennia heeft het uitbesteden van voornamelijk ondersteunende diensten en processen buiten de kernorganisatie steeds meer aandacht gekregen. Het bedrijfsleven nam hierin het voortouw met de nieuwe organisatievorm, shared service center (ssc). Het doel van een shared service center is om zoveel mogelijk klanten te bedienen door middel van een gemeenschappelijke dienst, tegen een vooraf bepaalde prijs. Door schaalvergroting en bundeling van gelijksoortige activiteiten is het mogelijk om kostenbesparend te werken. Mijn interesse hierin werd gewekt toen het duidelijk werd dat de papieren achterstanden wel opgelost zullen worden, maar hoe staat het met de digitale achterstanden? Dit in combinatie met het shared service gedachte is onderwerp van mijn scriptie. Charlene Mac Donald studeerdeop deze scriptie af aan de Univeristeit van Amsterdam met de specialisatie Archiefwetenschap. Charlene werkt nu als hoofd documentaire informatievoorziening van het eiland Sin-Maarten. |
|
Lees meer...
|
|
|
Succesfactoren voor kennismanagement |
|
|
|
|
28 januari 2009 Niek Marsman studeerde in juli 2008 af aan de UvA (Documentaire Informatiewetenschap) met een scriptie over kennismanagement. Wij publiceren zijn scriptie nu hier, gezien de fundamentele betekenis van het thema voor de ontwikkeling van organisaties. Kennismanagement kent verschillende stromingen. Zo is er het onderscheid tussen impliciete kennis en expliciete kennis. Impliciete kennis bevindt zich in de hoofden van mensen terwijl expliciete kennis is vastgelegd op een kennisdrager (papier, digitaal, etc.) Daarnaast is er de flow en stock-benadering. Deze borduurt voort op het verschil tussen impliciete en expliciete kennis. De stock-benadering gaat ervan uit dat je impliciete kennis kunt expliciteren en opslaan op gegevensdragers. De flow-benadering gaat ervan uit dat kennis niet buiten mensen kan bestaan en is gericht op het bevorderen van de communicatie tussen mensen. Twee andere stromingen die nauw met elkaar samenhangen zijn organizational memory en de lerende organisatie. De eerste gaat ervan uit dat organisaties kennis die is opgedaan in het verleden moeten vasthouden en ontsluiten, de tweede gaat een stapje verder en benoemt vijf disciplines die ingezet moeten worden om de organisatie te veranderen in een lerende organisatie. Om het referentiekader te completeren worden kort enkele goeroes op het gebied van kennismanagement genoemd: Alvin Toffler, Peter Senge, Ikujiro Nonaka en Hirotaka Takeuchi en Mathieu Weggeman. Kritische succesfactoren zijn aangewezen factoren die van kritiek (doorslaggevend) belang zijn voor het slagen van de uitvoering van een verandering. Op het gebied van kennismanagement is geprobeerd deze succesfactoren te benoemen en onder te verdelen. De vier hoofdfactoren zijn organisatie, infrastructuur, cultuur en mensen. Onder de succesfactor organisatie vallen de volgende componenten: missie, visie en doelen, strategie, kennisbeleid, managementstijl, processen en structuur. Onder infrastructuur vallen de componenten techniek, informatievoorziening en werkomgeving. Onder cultuur vallen communicatie, samenwerking en teamleren. Als laatste vallen onder de succesfactor mensen de componenten attitude, persoonlijk meesterschap, mentale modellen en motivatie. Uit de succesfactoren en de onderliggende componenten kunnen slaag- en faalfactoren van kennismanagement worden afgeleid. Deze factoren kunnen ervoor zorgen dat een kennismanagement-initiatief een succes wordt maar ook een mislukking. Daarbij moet men in acht nemen dat alle factoren met elkaar samenhangen en elkaar kunnen beïnvloeden. Om een koppeling te maken naar de praktijk is een onderzoek gehouden naar kennismanagement bij een adviesbureau.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Publicaties 2009