IBM werkte de afgelopen vier jaar al aan de ontwikkeling van de supercomputer Watson, die werd ingezet in de quiz Jeopardy. Voor deze quiz werd de computer uitgerust met informatie uit bronnen van encyclopedieën en woordenboeken.

Watson, waarvan de naam refereert aan IBM-grondlegger Thomas Watson, won de quiz van een menselijk team van de universiteiten Harvard en MIT. De Watson-computer bleek in staat om 500 gigabyte aan data per seconde te verwerken, vergelijkbaar met een miljoen boeken per seconde.

IBM denkt dat het Watson model ingezet kan worden voor meerdere doeleinden. ‘There is a lot more work to do, but [Watson] is something we can adapt and customize to new domains. The Watson technology is not about question-in and answer-out, but rather it is understanding a problem’, zo stelt Ferrucci. ‘The key to this technology is that it queries both itself and its users for feedback on the answers it generates. As you use the system, it will follow up with you and ask you questions that will help improve its confidence of its answer’.

IBM werkt nu samen met wetenschappers van de Columbia Universiteit aan de inzet van Watson in de medicijnenindustrie. Dokters kampen volgens de onderzoekers vaak met bergen informatie uit wetenschappelijke studies en informatie over het menselijk lichaam. Vanwege de mogelijkheid om veel data te verwerken kan Watson verkeerde diagnoses voorkomen.

Volgens Herbert Chase, professor van de Columbia Universiteit in New York, maken dokters verkeerde beslissingen vanwege een gebrek aan kennis van nieuwe bevindingen van andere dokters. Zo’n 30 procent van de medische missers komen voort uit verkeerde diagnoses.

‘For doctors, there is all this information out there, [but] we can’t access it’, zo vertelde Chase. ‘We can’t even find the information’.

Chase maakte duidelijk hoe ten arts Watson zoo kunnen gebruiken. ‘A person comes into the emergency room complaining of pain in the eyes, a problem that the attendee hasn’t seen before. Watson provides a list of differential diagnoses, or a range of possible answers, ranked by probability. We want to be prompted to get ideas. The most obvious answer could be uveitis. A doctor can look at the list and think of a few easy tests to distinguish which problem it may be. The patient may also have a rash and a fever. A doctor can then ask Watson about these additional symptoms in light of the diagnosis. Watson can provide an answer that may not be intuitive, such as Lyme disease. Watson can also provide a list of ways to treat a patient, drawing from guidelines from sources such as the Centers for Disease Control. If the patient has complicating factors, such as being pregnant and having a penicillin allergy, Watson can provide an entirely new set of guidelines. The machine can match the user’s need and drill down and find the right information’, zo verklaart Chase.

‘Watson could even go as far as to read electronic health records and make a preliminary diagnosis. It can even find clinical trials in which the patient could participate. It is often the case that clues of a patient’s illness can be found in the medical record–it’s just the doctors haven’t found them yet’, zo gaat Chase verder.

Daarmee schaart Reding zich onder meer achter het door de Tweede Kamer aangenomen motie die het tekenen van ACTA door de regering uitstelt. Eerst moet duidelijk worden dat de burgerrechten niet worden geschonden, vindt een meerderheid van de Tweede Kamer. Reding is het daar mee eens.

Reding zegt in een in een verklaring dat de vrijheid van meningsuiting en andere burgerrechten boven die van de rechten van copyrighthouders gaat. Maar, zegt ze, ‘European policy therefore should aim at mutually balancing the respect for both fundamental rights, without calling into question their essence’. Maar om aan alle zorgen die er in Europa leven tegemoet te komen, juicht ze een visie van het Europese Hof toe. Voor ACTA zie ook hier.

Volgens Reding kan en mag ACTA geen invloed hebben op de huidige wet- en regelgeving. Reding is tegen de ‘three strikes’maatregel. Die sanctie bepaalt dat als iemand voor de derde keer wordt betrapt op het downloaden van door copyright beschermd materiaal zonder daarvoor te betalen, moet worden afgesloten van het internet. Frankrijk kent een dergelijke maatregel. ‘This is a position that I have previously defended in the debate on the EU Telecoms Package in 2009. Some politicians wanted to include in this legislation provisions that would have authorised a “three-strikes solution” to protect copyright. I opposed this at the time. In spite of significant political pressure3, I instead supported – in the name of the European Commission and in close alliance with the European Parliament – the inclusion of an “Internet freedom provision” in the final text of this legislation’.

De Commissaris stelt dat: ‘Copyright protection can never be a justification for eliminating freedom of expression or freedom of information. That is why for me, blocking the Internet is never an option. Instead, we need to find new, more modern and more effective ways in Europe to protect artistic creations that take account of technological developments and the freedoms of the Internet’.

Dat is dan ook de reden dat de Commissaris voorstander is van een tets door het Europese Hof. Dit is een gunstige ontwikkeling. ACTA – tot stand gekomen in achterkamertjes van de globale politiek – lijkt de persoonlijke vrijheid te kunnen beperken. Een toets door het Hof kan duidelijk maken of de betreffende regeling ingaat tegen de Europese wet- en regelgeving en voor eens en altijd dat debat beëindigen.

Twee van de databases horen toe aan bierbrouwer Bavaria, die in het kader van marketingacties informatie van respectievelijk 133.000 en 41.000 personen verzamelden. Daarnaast gaat het om sites van allerhande organisaties variërend van Golfclubs tot webshops. Soms is dat privacygevoelige informatie en soms betreft het websites met informatie waarvan het mogelijk is de inhoud te wijzigen. In totaal zijn er 296 databases gelekt.

Verantwoordelijk voor de server is het bedrijf Creation Point dat de problematiek erkent. Het bedrijf benadrukt echter dat toen de server in augustus in gebruik is genomen er een firewall heeft gedraaid. Ook bestond er een wachtwoord voor de beheerder (root) van de MySQL-database. Bewijs voor de inbraak werd aangetroffen in de logboeken. Er is toestemming gegeven om alle tabellen te benaderen vanuit andere accounts en het beheerderswachtwoord is gewist. Inmiddels is aangifte gedaan bij de politie. Tijdens het onderzoek naar de hack is een reeks servers offline gehaald om te kijken of er op meerdere servers is ingebroken.

‘Bavaria is naast enkele tientallen andere bedrijven gedupeerd van een inbraak die op de server van een leverancier, Creation Point, heeft plaatsgevonden. Op de betreffende server draaiden enkele tientallen websites van vele bedrijven en stonden verschillende bestanden, waaronder die van Bavaria’, zegt Inge van der Heijden, Corporate Communication Manager van Bavaria.

Volgens Bavaria is het aantal records lager dan de optelsom van de twee aangetroffen databases. ‘Het bestand van Bavaria bevat 132.934 Records van mensen die deegenomen hebben aan een actie. Het betreft alleen naam, adres, woonplaats-gegevens van deze mensen en geen passwords. We weten niet zeker of het bestand ook is meegenomen door de hacker. We stellen vandaag alle mensen in het bestand op de hoogte van deze inbraak.’

 

Google, Amazon en Yahoo betwisten de rechtmatigheid van de patenten. Zij hopen met de getuigenis van de webuitvinder de jury te overtuigen dat de techniek voor interactieve elementen al in omloop was vóór het Eolas-patent. De techniek is daarmee een basiselement van het World Wide Web.

Berners-Lee heeft de achtkoppige jury erop gewezen dat de allereerste webbrowsers, zoals Mosaic en Viola, de later gepatenteerde techniek al implementeerden. Dit gebruik van vóór het patent, zogeheten prior art, is van begin jaren negentig. Met de getuigenis hoopt de verdediging aan te tonen dat de Viola-browser een geval van prior art is om daarmee de patenten van Eolas onderuit te halen.

Daarnaast heeft de verdediging de jury een mail laten lezen die de uitvinder van Viola in 1991 aan Berners-Lee verstuurde. Een belangrijke passage uit die mail van programmeur Pei-Yuan Wei is de melding van interactieve elementen ingebed in webpagina’s. ‘One thing I’d like to do soon, if I have time, is to teach the parser about Viola object descriptions and basically embed Viola objects (GUIs and programmability) into HTML files’.

Berners-Lee heeft in zijn getuigenis verklaard dat Viola-ontwikkelaar Wei met zijn uitvinding zijn tijd ver vooruit was. De browsermaker heeft zijn uitvinding simpelweg online gezet zonder er een patent voor aan te vragen. ‘The web community at that time wasn’t focused on patents or even money — Wei simply put his invention online for free. It was ahead of its time’, zo stelde Berners-Lee. ‘The things Pei was doing would later be done in Java. Java was heavily used in the late 1990s to add interactivity to web pages, later to be supplanted by Flash, Javascript and now HTML5′.

Later die dag heeft Wei zelf tegenover de jury verklaard dat hij de werking van interactieve elementen in 1993 al demonstreerde aan Sun Microsystems. Dat was enkele maanden vóór de patentaanvraag van Eolas.

Naast Berners-Lee zijn ook Eric Bina (grondlegger van browserbedrijf Netscape) en Dave Raggett (grondlegger van HTML-embed code), opgeroepen als getuigen in de zaak. Deze zwaargewichten moeten de jury er van overtuigen dat de patentclaims van Eolas onrechtmatig zijn en betekenisloos.

De foto’s waar in een eerder artikel naar werd gelinkt zijn wel offline gehaald. De foto’s waaraan geen ruchtbaarheid werd gegeven staan nog online.

Drie jaar geleden zei Facebook bezig te zijn met het probleem. Nu laat het sociale netwerk in een reactie weten dat foto’s niet altijd binnen een redelijke tijd zijn te verwijderen, hoewel ze wel direct van de site zijn gehaald. Foto’s die nog op de servers blijven staan zitten vast in legacy-systemen die nooit goed hebben gefunctioneerd. Facebook werkt aan een nieuw systeem waarmee de verwijderde foto’s binnen anderhalve maand ook echt verwijderd zijn.

Dat systeem is bijna af. Een woordvoerder van het bedrijf zegt dat er nog slechts een zeer klein percentage van de verwijderde foto’s wachten op migratie van het oude naar het nieuwe systeem. Dat moet binnen de komende twee maanden zijn gebeurd. Daarna wordt alle oude, al lang geleden verwijderde content, echt offline gehaald.

‘It’s hard to believe that we’ve been following this story over a period of years and the problem hasn’t been fixed yet. But unlike the past, we do have some semblance of confidence that Facebook might actually be working on it this time. We’ll continue to follow this story until the new changes are actually in place. In the meantime, does anyone have any new Facebook horror stories to share ?’

Met deze alinea eindigt het artikel op Ars. Weg is dus nog steeds niet weg, maar misschien is straks weg wel degelijk weg. Laten we het hopen. En in de gaten houden…..

Microsoft zegt dat systeembeheerders zelf vragen om een einde te maken aan lokale PST-opslag. PST-bestanden (Personal Storage Table) worden gebruikt om emailarchieven lokaal te bewaren. Vanwege opslaglimieten op de Exchange-server kiezen gebruikers er vaak voor om hun email lokaal op te slaan. Voor beheerders is dat lastig, omdat lokaal bewaarde mails niet meegaan in de backup van de Exchange-server.

Speciaal daarvoor heeft Microsoft nu de gratis PST Capture tooluitgebracht. Met dat hulpprogramma kan het netwerk worden doorzocht naar lokaal opgeslagen emailarchieven (in PST-formaat), die kunnen vervolgens worden geïmporteerd op de Exchange-server van de organisatie.

Ook Microsoft zelf wil van het PST-formaat af. In een blogposting van de softwaregigant kondigt het Exchange Team aan dat het tijd is om afscheid te nemen van het bestandsformaat. Volgens het team ‘you made it clear that PST import is an important area for us to focus on moving forward. As we looked at the best ways to address this challenging need, we saw the great work that ISV partner, Red Gate, has done with their stellar solution. We determined that acquiring this product from Red Gate as a starting point was the best strategy to ensuring a quality product for you. We put Red Gate’s tool through further feature development and a rigorous testing process that included beta testing with customers, passing through our internal product security gates, and overall quality assurance. It’s now ready for prime time’.

Juist het importeren van lokale archieven kan een probleem zijn voor beheerders. Zij kunnen te maken krijgen met een tekort aan opslagruimte als juist de mails worden geïmporteerd van gebruikers die de ingestelde limiet willen omzeilen. Exchange 2010 biedt wel een optie die automatisch detecteert welke mails bewaard moeten worden volgens de richtlijnen van de organisatie. Of die ook daadwerkelijk in staat is volgens de regels van alchimistische appraisal mails te detecteren is nog maar zeer de vraag.

Exchange teamleden Ann Vu en Ankur Kothari geven uitleg over de PST Capture Tool.

Eurocommissaris Neelie Kroes zei deze week in een voordracht bij Microsoft in Brussel dat het niet uitmaakt ’if a company offers goods or services to people in the EU, or is monitoring them, then it shouldn’t matter where that company’s based – in Madrid, Mumbai or Mountain View. Our rules should apply to the data’. Het moet volgens Kroes niet uitmaken waar een Europeaan zijn data heeft opgeslagen, die data moet altijd onder de Europese wet- en regelgeving vallen.

Maar navraag bij Eurocommissaris Viviane Reding, verantwoordelijk voor de nieuwe Data Protection Regulation, leert dat aanbieders van clouddiensten nog steeds in een juridische spagaat komen als zij worden geconfronteerd met een Amerikaans verzoek om data te verstrekken. 

De Data Protection Regulation moet de nu geldende Data Protection Directive vervangen. De Directive is minder dwingend voor de Europese lidstaten dan de Regulation. De Directive gaf slechts een richting aan waarin de 27 lidstaten hun beleid op informatiebescherming moesten afstemmen, maar dat heeft geleid tot 27 verschillende soorten regelgeving. De Regulation moet zorgen dat in elke lidstaat dezelfde wet geldt. Dit voorstel van de Europese Commissie moet nog worden behandeld door het Europees Parlement.

In de nieuwe Regulation is een paragraaf opgenomen die handelt over de afwikkeling van verzoeken tot dataoverdracht door andere landen, zoals de Verenigde Staten, of India dat eveneens in het kader van terreurbestrijding graag zoveel mogelijk informatie wil hebben. In die paragraaf, Recital 90 geheten, wordt data-overdracht alleen toegestaan als er belangrijke gronden zijn van algemeen belang, dat geborgd moet zijn in Europese regelgeving of in wetten van het betreffende lidstaat van de Europese Unie. De Europese Commissie meldt daar zelf bij dat het die gronden nog verder moet specificeren.

De onzekerheid over de Patriot Act zit er bij internetbedrijven goed in. Desondanks blijven de juridische onzekerheden onder de nieuwe regeling bestaan. De Europese Commissie blijft in de overleggen met de Amerikaanse autoriteiten en de lidstaten het onderwerp aan de orde stellen. Lastig zal daarbij blijven dat bedrijven zoals Microsoft en Google bij een direct verzoek tot afgeven van data onder de Patriot Act tevens verplicht worden tot geheimhouding. Daarom is het niet duidelijk of en hoeveel maal al data door cloudleveranciers is doorgegeven aan de Amerikaanse autoriteiten. Waarschijnlijk is het voor Europese bedrijven dan ook beter geen zaken te doen met Amerikaanse cloudleveranciers, als privacy (of andere bedrijfskritieke zaken) een belangrijk aspect van de dienstverlening is.

De kwestie is ook aan de orde geweest in de Tweede Kamer. Minister Opstelten en zijn ambtgenoot Donner vonden in het najaar dat de zaak moest worden aangepakt door de Europese Commissie.