Drijfzand

Replicatie (of herhaalbaarheid) is een wetenschappelijk dogma. Het waarborgt de controleerbaarheid van onderzoek. Directe (of: zo exact mogelijke) replicatie is echter moeilijk.

In 2005 verscheen in PLOS Medicine ‘Why most research findings are false’, van de statisticus en epidemioloog John Ioannidis. Op basis van wiskundig en statistisch onderzoek stelde Ioannidis dat de conclusies in 80% van de medisch wetenschappelijke publicaties onhoudbaar zijn. Hij onderbouwde dat, ook in 2005, in een artikel in de Journal of the American Medical Association. Het bleek dat 41% van de 49 meest geciteerde onderzoeksconclusies vanaf 1990 onjuist of ernstig overdreven waren. Bayer en Amgen, twee van ‘s werelds grootste pharmaceuticals, rapporteerden in 2011 dat zij in hun eigen la­boratoria respectievelijk slechts 11% en 25% van eerder gepubliceerd onderzoek konden repliceren. In 2012 kon Amgen resultaten uit zes van de 54 ‘land­mark cancer papers’ re­pliceren. Het geeft aan dat Ioan­nidis’ conclusies dichter bij de waarheid zijn dan lange tijd werd gehoopt.

Lees verder op mijn blog.

Amateurs

Begin maart verscheen het rapport van de enquêtecommissie van de Amsterdamse gemeenteraad naar de financiële wantoestanden in de stad. De gemeentefinanciën schieten structureel tekort, het college van Burgemeester en Wethouders deed niets en de gemeenteraad controleerde niet. Basistaken werden niet goed uitgevoerd. Het gemeentebestuur nam besluiten op basis van onjuiste informatie, greep niet in en volgde adviezen en aanbevelingen uit eerdere rapporten niet op. De gemeenteraad volgde liever hypes en vond financiën niet ‘sexy’. De gemeentesecretaris en de ambtelijke top faalden. Wethouders van Financiën wisten niet dat ze moesten besturen. De gemeentesecretaris wist ook niet welke rol te vervullen binnen het gemeentelijke apparaat.

Lees verder op mijn blog.

Integriteit

Het Centrum voor Ethiek en Gezondheid (CEG) publiceerde in januari Integriteit in zorgorganisaties. Hieruit blijkt dat in de praktijk van alle dag integriteit een moeilijk begrip is, gericht op gedrag en morele normen en waarden. Volgens het CEG bestaat integriteit uit vier componenten: betrouwbaarheid (handelen naar wat je zegt), deugdzaamheid (moreel het goede doen), authenticiteit (intrinsiek gemotiveerd zijn) en reflectie (je kritisch verhouden tot (de toepassing van) normen en regels). Integer handelen is moeilijk, ook omdat de publieke opinie er een beeld van heeft dat niet overeenkomt met de complexiteit ervan. Integriteit heeft te maken met persoonlijke overtuiging en ethiek, waardoor om ‘goed’ te doen ook regels aan de kant geschoven kunnen worden. Een medisch specialist laat bij een kwestie van leven en dood de ‘heilige’ protocollen voor wat ze zijn.

Lees verder op mijn blog

We leven in een uitdagende tijd!

De hoeveelheid data neemt enorm toe. Organisaties worden bestookt met allerlei soorten informatie via een enorm aantal verschillende kanalen. Ze verzamelen zelf ook steeds meer data, over klanten en burgers. Vaak weten ze niet eens waarom, maar de mogelijkheden zijn er en het kan ‘misschien nog wel van pas komen’. Opslagservers, ‘on site’ of in de ‘cloud’, zijn dan ook erg in trek. Opslag is goedkoop, immers. Het is allang bekend dat dat niet zo is, maar struisvogels staan er ook om bekend hun kop in het zand te steken.

In de opslagprijzen per gigabyte zijn het gebruik en de terugvindbaarheid van data nooit meegenomen. Maar vanaf 2010 zijn de kosten daarvoor per jaar wereldwijd verdubbeld (tot €11 miljard, ongeveer)! Data behoren immers toegankelijk, vindbaar, betrouwbaar en duurzaam te zijn. Ze worden toch ook opgeslagen om te worden gebruikt. Het information governance regime, nodig voor vertrouwelijkheid, privacy, compliance en erfgoed, vergt met de stijging van de hoeveelheid data meer investeringen in software.

Deze column verscheen voor de eerste keer in SITED, nr. 165, de elektronische nieuwsbrief van VHIC. Lees verder op Bevlogen Bespiegelingen.

Quantum Leap

Deel 3 uit een vierdelige serie over ‘The Fabric of the Cosmos’, gebaseerd op een boek van Brian Green, presenteert ‘a wild ride into the weird realm of quantum physics, which governs the universe on the tiniest of scales. Greene brings quantum mechanics to life in a nightclub like no other, where objects pop in and out of existence, and things over here can affect others over there, instantaneously and without anything crossing the space between them. A century ago, during the initial shots in the quantum revolution, the best minds of a generation-including Albert Einstein and Niels Bohr-squared off in a battle for the soul of physics. How could the rules of the quantum world, which work so well to describe the behavior of individual atoms and their components, conflict so dramatically with the everyday rules that govern people, planets and galaxies?’

Een documentaire van NOVA, van november 2015. Zeer de moeite waard deze ongeveer een uur durende film te bekijken en je te verwonderen over de natuurkundige ontwikkelingen die onze toekomst gaan bepalen. Quantum computers zijn slechts een voorbeeld!

Ontspoord

Luk van Parijs, Adrian Maxim, Joost Meijer, Diederik Stapel en Dirk Smeesters. Namen van wetenschappers die ontspoorden bij het verwerken van informatie. Ze verzonnen grafieken, datasets en/of mede-auteurs. Ze pleegden wetenschappelijke fraude. Ze vielen in het mes van wat Stapel zelf ‘wetenschappelijke pornografie’ noemde. Frank van Kolfschooten legt die datamanipulatie in Ontspoorde wetenschap pijnlijk bloot.
 
Lees verder op mijn blog!

Privacy, Data, Democracy

‘We need to move beyond the Silicon Valley model’.
Aral Balkan is oprichter en beangrijkste ontwikkelaar van Ind.ie, een bedrijf dat onafhankelijke alternatieven maakt voor ‘spyware 2.0’. Aral benadrukt dat wij als individuen het eigendom en de controle over onze ‘digitale identiteiten’ moeten hebben. We zijn produkten geworden die bedrijven verkopen aan hun klanten. Dat is het business model van Silicon Valley, wat door wetgevers onvoldoende wordt bestreden. Hij wil met zijn werk fundamentele vrijheden, mensenrechten, en democratie beschermen door onafhankelijke technologie te ontwerpen die niet spioneren op hun gebruikers. Aral heeft het Ind.ie Manifesto geschreven.
Op dit moment werkt hij aan de core van het Ind.ie platform, een gedistribueerd social network: Heartbeat.
In deze video vertelt hij over Heartbeat, en allerlei aspecten inzake privacy, data en democratie. Duidelijk wordt waarom het model van Silicon Valley dient te veranderen.
Hij vertelde dit verhaal op The Conference 2015 in Malmö.

 

Digital Data and the City

Nog net voor het sluiten van 2015 verscheen de digitale versie van een artikel over digitale data en de ‘smart city’, een hoofdstuk geschreven in samenwerking met John van de Pas, Mettina Veenstra en Frans Jorna (allen van Saxion Hogescholen). In dit hoofdstuk beschrijven we de bouwblokken van een Smart City Architectuur, waarin wij Informatiemanagement (op basis van Informatiewaardeketen en de Vier Dimensies van Informatie) de plaats geven die het verdient, namelijk als een separaat bouwblok. Het is de eerste keer dat informatiemanagement als een dergelijk fundamenteel onderdeel van een Smart City Architectuur wordt gepositioneerd. We publiceren hier een pre-press van dit hoofdstuk, die in lichte mate afwijkt van het uiteindelijk gepubliceerde. Graag naar het definitieve hoofdstuk verwijzen bij gebruik als referentie. Het boek zelf is verschenen in januari 2016.

Citatie: J. van de Pas, G.J. van Bussel, M. Veenstra, F. Jorna, ‘Digital Data and the City. An exploration of the building blocks of a Smart City Architecture’, D.P. Baker, W. Evans (eds.), Digital Information Strategies. From Applications and Content to Libraries and People (Waltham, MA USA: Chandos Publishing, 2016), Chapter 13, pp. 185-198). PDF

 

In data we (don’t) trust!

Halo Business Intelligence publiceerde in juli 2015 de onderstaande visualisatie over de betrouwbaarheid van data binnen bedrijven. Als iets de noodzaak illustreert voor een een meer gestructureerder management van informatie is het wel dit. Is deze visualisatie zelf betrouwbaar? Eerlijk gezegd heb ik geen idee, maar het bevestigt wel het beeld dat ik in de afgelopen jaren zelf gecreëerd heb op basis van de ervaringen uit mijn eigen beroepspraktijk.

data-quality-infographic

The Second Machine Age

In de afgelopen jaren hebben computers geleerd om ziekten te herkennen, auto’s automatisch te besturen, proza te schrijven en Jeopardy te winnen. Deze ontwikkelingen hebben voor ongekende economische mogelijkheden gezorgd, maar tegelijkertijd heeft het ervoor gezorgd dat het gemiddelde inkomen gestagneerd is en is het deel van de bevolking met werk gedaald. Erik Brynjolfsson en Andrew McAfee maken de technologische krachten die deze heruitvinding van onze economie veroorzaken duidelijk en geven aan hoe dit mogelijkerwijze onze welvaart kan verhogen. Zij stellen dat mensen ‘must learn to race with machines’.Ze identificeren de beste strategieën om dat te doen, zoals ‘honing the ability to mix and match different technological resources and designing new collaborations that pair brute processing power with human ingenuity’. In deze video, gemaakt van een duo-presentatie bij Google, gaan ze in op dit thema en beantwoorden ze in een Q&A vragen van aanwezigen. Het is een intrigerend thema. De enorme opmars van de ‘intelligente’ machines gaat een enorme impact hebben op onze maatschappij, en als een ding duidelijk is, is dat we daarop op geen enkele wijze voorbereid zijn….

Brynjolfsson en MacAfee’s boek, The Second Machine Age, is een inherent optimistisch boek, dat echter van ons een radicale verandering in denken verwacht over technologische, maatschappelijke en economische vooruitgang. Voor het boek klik hier.

Toegankelijk

Volgens McKinsey besteedde iedere werknemer in 2013 gemiddeld 9½ uur per week aan het zoeken en verzamelen van informatie, ongeacht de informatietechnologie die wordt gebruikt. Op iedere vijf personeelsleden is er dus een die alleen bezig is met zoeken naar informatie! Het wijst op de grootste uitdaging van de ‘information age’: het toegankelijk houden van een steeds grotere hoeveelheid informatie.
Dat is ingewikkeld.
Vooral omdat toegankelijkheid moet worden gerealiseerd ongeacht vorm, plaats, taal, technologie, handicap of capaciteiten!
Vijf voorwaarden moeten worden ingevuld.

Lees verder op mijn blog Bevlogen Bespiegelingen

Digital Vellum: Vint Cerf at Chautauqua Institution, 2015.

Een ICT grootheid horen spreken over Digital Preservation en het belang van het behouden van informatie? Kijk en luister naar deze voordracht (inclusief Q&A) van Google’s Chief Internet Evangelist Vint Cerf (een van de mede-uitvinders van het Internet) over zijn (en Google’s) Digital Vellum. Een interessante voordracht. Je moet wel wat zitvlees hebben (het duurt ruim een uur!), maar ik heb me niet verveeld (al was wat hij vertelde niet nieuw). Maar toch! Digitale Duurzaamheid is ‘ineens’ op de agenda gezet. Dat gebeurt pas als een erkende ICT grootheid (wat Cerf onmiskenbaar is!) het als een probleem definieert. Ongeacht de wetenschappers en archivarissen die er zich al druk over gemaakt hebben! En als het echt op de agenda staat, komen we steeds dichter bij een ‘oplossing’.

Digital Amnesia

De VPRO-documentaire Digital Amnesia concentreert zich op de duurzaamheid van moderne artefacten zonder een materiële vorm. Een documentaire die inzicht biedt in de rol van de archivaris voor het in stand houden van informatie ‘door de eeuwen en eeuwen’. De film waarschuwt voor de gevolgen van maatschappelijk geheugenverlies. Een van de aanleidingen voor de film was de onbegrijpelijke beslissing van de Nederlandse overheid om de bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen zonder slag of stoot ‘weg te bezuinigen’, zonder voor rede vatbaar te zijn.

 

Menselijk

Archivarissen en bibliothecarissen zijn vol van digitale duurzaamheid. Ze hebben het over een ‘Digital Dark Age’ en over de technologie die dat veroorzaakt en moet oplossen. De aandacht voor het voortbestaan van informatie is terecht, zeker voor wat betreft het dynamische Internet. Het web is immers voor het ‘nu’. Een gemiddelde webpagina verdwijnt volgens schattingen na 100 dagen.

Juist dat dynamische karakter van het web schept uitdagingen. Websites en –pagina’s kunnen onzichtbaar worden zonder dat ze door bijvoorbeeld de Wayback Machine zijn vastgelegd. De belangrijkste reden is verwaarlozing door de eigenaren, waaronder het niet verlengen van domeinregistraties, het veranderen van URL’s, het niet maken van backups, het niet betalen van de webhosters of het wissen of overschrijven van bestanden.

Lees meer op mijn blog Bevlogen Bespiegelingen

Embedding Privacy in ICT Architectures

Van 23 – 26 oktober 2015 vond in Amsterdam de Amsterdam Privacy Conference plaats, georganiseerd door het Amsterdam Platform for Privacy Research (APPR). Dit is een samenwerkingsverband van privacy onderzoekers binnen de Universiteit van Amsterdam vanuit verschillende achtergronden en disciplines. De conferentie werd uitzonderlijk druk bezocht door rechtswetenschappers, privacy-juristen, informatici, politicologen, cryptologen, e.d. ‘from all around the world’. Samen met John van der Pas (Saxion Hogeschool) presenteerde ik daar een paper waarin we de stelling verkondigen dat de privacy van een burger (en zeker in het Big Data tijdvak!) alleen beschermd kan worden wanneer zijn belang op privacy en de bescherming van zijn persoonsgegevens meegenomen wordt in de ontwikkeling van soft- en hardware-architecturen. We beginnen deze paper als volgt:

“According to Johnson & Grandison (2007), failure to safeguard privacy of users of services provided by private and governmental organisations, leaves individuals with the risk of exposure to a number of undesirable effects of information processing. Loss of control over information about a person may lead to fraud, identity theft, reputation damage, and may cause psychosocial consequences ranging from mild irritation, unease, social exclusion, physical harm or even, in extreme cases, death. Although pooh-poohed upon by some opinion leaders from search engine and ICT industries for over a decade (Sprenger, 1999; Esguerra, 2009), the debate in the wake of events like the tragic case of Amanda Todd could be interpreted as supporting a case for proper attention to citizens’ privacy. Truth be told, for a balanced discussion on privacy in the age of Facebook one should not turn towards the social media environment that seems to hail any new development in big data analysis and profiling-based marketing as a breathtaking innovation. If the myopic view of technology pundits is put aside, a remarkably lively debate on privacy and related issues may be discerned in both media and scientific communities alike. A quick keyword search on ‘privacy’, limited to the years 2000-2015, yields huge numbers of publications: Worldcat lists 19,240; Sciencedirect 52,566, IEEE explore 71,684 and Google scholar a staggering 1,880,000. This makes clear that privacy is still a concept considered relevant by both the general public and academic and professional audiences. Quite impressive for a subject area that has been declared ‘dead’”.

Citatie: J. van de Pas, G.J. van Bussel, ‘Embedding Privacy in ICT Architectures. The citizen as public stakeholder in architecture development’, B. van der Sloot (red.), Proceedings of the Amsterdam Privacy Conference (21-26 October 2015), Amsterdam (Amsterdam: APPR, 2015), 14 pages, incl. references (only available on USB). PDF

The Smart City

De voorspelling is dat in 2050 90 % van de bevolking wereldwijd in steden woont. Hoe houden we die steden leefbaar? Hoe zal die stad eruit zien? Ik heb hieronder twee video’s opgenomen over datgene wat ons te wachten staat, en hoe steden ‘slimmer’ worden.

De eerste video is een Australische aflevering van het programma Catalyst, waarin reporter Anja Taylor een aantal innovatieve ideeën onderzoekt om onze toekomstige steden te verbeteren. De film dateert uit 2014.

De tweede video is een samenstelling van drie afzonderlijke films over de het slimmer worden van brandstof, auto’s en gebouwen in 2050. Welke slimme technologie moeten we toepassen om de wereld leefbaar te houden? Welke rol speelt ‘smart technology’?
 


 

Compliance-fabriek

Mijn nieuwe column in IP. Vakblad voor Informatieprofessionals, 2015, nr. 7, p. 29.

“Afgelopen weken las ik Ger Biesta’s boek Het prachtige risico van onderwijs en Alderik Vissers artikel Marktfilosofie en onderwijsutopie. Beide onderwijsfilosofen maken ‘gehakt’ van de huidige onderwijspolitiek. Marktdenken leidde tot schaalvergroting, autonomie, outputfinanciering, prestatiebeurzen en -rankings. Marktdenken, bestuurlijke vrijheid en publieke verantwoording onderwierpen het onderwijs aan de ‘tucht’ van de markt, ‘maakbaar’ en ‘meetbaar’….

Onderwijs werd geprotocolleerd, van procedures voorzien, uitgerust met kwaliteitseisen, meetfactoren en benchmarks. Het werd omgezet in kwantificeerbare grootheden om de impact van onderwijs te meten. Docenten controleren en zijn ‘begeleider van een leerproces’. Onderwijskundigen, pedagogen, didactici en andere specialisten schrijven voor hoe het onderwijs moet worden verzorgd en bedenken daarvoor (u raadt het al) protocollen, formulieren, richtlijnen, procedures, beoordelingsformulieren en checklists. Onderwijsinstellingen zijn bureaucratische fabrieken, met talloze regels en protocollen, die op het bord worden gelegd van de arbeiders die het proces uitvoeren. De docenten dus”.

Lees meer op mijn blog Bevlogen Bespiegelingen